ថ្ងៃទី១៦ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦អត្ថបទគម្ពីរ ម៉ាកុស (២,១-១២)អត្ថាធិប្បាយគម្ពីរដោយ៖ លោកបូជាចារ្យ ផាន បូរី

នៅក្នុងអត្ថបទព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អម៉ាកុស២,១-១២ គឺរៀបរាប់រ៉ាយរ៉ាប់អំពីបុរស៤ នាក់ ដែល​សែង​អ្នក​ពិកា​រ​ខ្វិ​នដៃខ្វិនជើងម្នាក់មករកព្រះយេស៊ូ។ ឧបការគុណរបស់បុរស៤នាក់នេះ នាំឱ្យបុរសពិការទទួល​បាន​កា​រ​សង្គ្រោះ។ ចំណុចដ៏សំខាន់នេះ គឺជាជីវិតរបស់យើងផ្ទាល់ដែលទទួលបាន​ការសង្គ្រោះ​តាមរយៈ​អ្ន​ក​ដទៃ គេជួយយើង យើងស្គាល់ព្រះយេស៊ូ តាមជំនឿជាគ្រីស្ដបរិស័ទ តាមរយៈលោកបូជាចារ្យ បងស្រី និងបងប្អូនដទៃៗទៀតដែលគេបានស្គាល់ព្រះយេស៊ូមុនយើង។

ចំណុចទីមួយ៖ ដោយសារបុរសទាំង៤នោះស្គាល់ព្រះយេស៊ូ ហើយគាត់មានជំនឿលើព្រះអង្គ ជំនឿ​របស់​បុរសទាំង៤​មិនគ្រាន់តែជឿដើម្បីតែខ្លួនឯង​ប៉ុណ្ណោះទេ គាត់បាន​បង្ហាញអំពីជំនឿតាមរយៈ​ទង្វើរបស់គាត់ គឺយកបុរសខ្វិនដៃខ្វិនជើងទៅជួបព្រះយេស៊ូ ដើម្បីទទួលបានការសង្គ្រោះ។ ជំនឿតែងតែបង្ហាញ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់។ ពេលណាដែលយើងមានជំនឿប្រាកដ យើងនឹងធ្វើតែទង្វើល្អ ទង្វើដែលមានចិត្តធម៌ ទង្វើ​ដែល​មានចិត្តស្រឡាញ់ និងទង្វើដែលនាំឱ្យគេបានស្គាល់ការសង្គ្រោះ ស្គាល់ព្រះគ្រីស្ដជាព្រះបុត្រា​របស់​ព្រះជា​ម្ចាស់។

ចំណុចទីពីរ៖ អំពើបាបធំបំផុតដែលបុរសពិការនេះមាន គឺអំពើបាបខាងព្រលឹងវិញ្ញាណ។ មុន​ព្រះ​យេស៊ូ​ព្យាបា​លគាត់ ព្រះយេស៊ូបានអត់ទោសឱ្យគាត់បានរួចពីបាប។ "កូនអើយ ខ្ញុំ​អត់​ទោស​​ឱ្យកូន​បាន​រួច​ពី​បាប​ហើយ​។ បន្ទាប់​​មកគឺព្រះយេស៊ូបានព្យាបាលរូបកាយរបស់គាត់ឱ្យដើរបាន។ ប៉ុន្តែដោយសារជំនឿ​របស់​គាត់​តាមរយៈបុរសទាំង៤នាក់ និងជំនឿរបស់ខ្លួនផងទើបបុរសពិការទទួលបានការសង្គ្រោះ។

ចំណុចទីបី៖ ការចេះអរគុណព្រះជាម្ចាស់ យើងឃើញបុរសពិការ គាត់ទទួលបានការសង្គ្រោះ​តាមរយៈ​បុរស៤ នាក់នេះដែលគាត់ជួយលើក ជួយសែង ឱ្យមកជួបព្រះយេស៊ូ និងពេលក្រោយគាត់ទទួលបា​នការ​សង្គ្រោះ​ទាំងព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់គាត់ ទាំងរូបកាយរបស់គាត់ ហេតុនេះគាត់ចេះដឹងគុណ។ មនុស្ស​យើ​ង​ម្នាក់​​ៗ ប្រសិនបើយើងអត់ចេះដឹងគុណទេ យើងមិនអាចរីកចម្រើនបានដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែប្រសិនបើ​យើង​ចេះ​ដឹងគុណ នាំឱ្យយើងរីកចម្រើន នាំឱ្យយើងរស់នៅសម្បូរសប្បាយ នាំឱ្យយើងរស់នៅមានសុភមង្គល នាំ​ឱ្យ​យើង​រស់នៅមានសេចក្ដីសុខសាន្ត នាំឱ្យយើងរស់នៅដែលប្រកបទៅដោយសីលធម៌ សុជីវធម៌ និង​គុណ​ធម៌​នៅក្នុងជីវិតរបស់យើង។

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់! យើងជាគ្រីស្ដបរិស័ទកាតូលិក ពេលណាយើងទទួលអគ្គសញ្ញាជ្រមុជទឹក គប្បី​យើង​ត្រូវចេះអរគុណព្រះជាម្ចាស់។ កាលពីមុនខ្ញុំជាមនុស្សខ្វាក់ កាលពីមុនខ្ញុំជាមនុស្សពិការ កាលពីមុន​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ដែលមិនចេះស្ដាប់ កាលពីមុនខ្ញុំជាមនុស្សដែលមិនចេះមើល ក៏ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ព្រះជាម្ចាស់បាន​សង្គ្រោះ​ខ្ញុំឱ្យខ្ញុំចេះបើកភ្នែក បើកមាត់ បើកត្រចៀក បើកចិត្តដើម្បីមើល ហើយត្រូវចេះអរគុណ​ព្រះជា​ម្ចាស់​​ដែលព្រះអង្គបានសង្គ្រោះខ្ញុំឱ្យរួចពីបាប។ ហេតុនេះសម្រាប់ជីវិតយើងម្នាក់ៗ ប្រសិនបើ​យើង​មិ​ន​ចេះ​​អរគុណ​ព្រះជាម្ចាស់ យើងមិនអាចរីកចម្រើនបានឡើយ។ ​យើងត្រូវតែចេះអរព្រះគុណ ចេះដឹង​គុណ និង​រស់​នៅឱ្យបានល្អក្នុងនាមជាគ្រីស្ដបរិស័ទ ក្នុងនាមជានាក់ជឿ។ អាម៉ែន៕