ជំងឺអេដស៍កំពុងតែបន្តរស់នៅជាមួយយើង! ប្រយ័ត្នផងណាបងប្អូន

ស្ថិតិដែលបានបង្ហាញដោយមជ្ឈមណ្ឌលជាតិប្រយុទ្ធនឹងជំងឺអេដស៍ សើស្បែក និងកាមរោគ ក្នុងត្រីមាសទី២ ឆ្នាំ២០២៦ គឺជាសារដ៏សំខាន់មួយដែលរំឭកយើងថា ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងមេរោគអេដស៍ និងជំងឺអេដស៍នៅកម្ពុជា នៅតែជាកិច្ចការដែលទាមទារឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ និងការបន្តខិតខំប្រឹងប្រែងជាប់ជានិច្ចពីគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធ។

តាមតួលេខដែលបានចែករំលែក បច្ចុប្បន្ន អ្នកជំងឺសរុបចំនួន ៧២ ៤៦០ នាក់ កំពុងទទួលការព្យាបាល ខណៈអ្នកជំងឺថ្មីចំនួន ១ ២៣៥ នាក់ បានចុះឈ្មោះទទួលសេវាថែទាំ។ ជាមួយគ្នានេះ ក៏នៅមានប្រជាជនរស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ប្រមាណពី ៣ ០០០ ដល់ ៤ ០០០ នាក់ ដែលមិនទាន់ដឹងពីស្ថានភាពឆ្លងមេរោគអេដស៍របស់ខ្លួននៅឡើយ។

អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់ទៀតនោះ គឺករណីឆ្លងថ្មីក្នុងក្រុមប្រជាជនប្រឈមខ្ពស់ មានប្រមាណ ៨០% នៃករណីឆ្លងថ្មីសរុបប្រចាំឆ្នាំចំនួន ៩៦០ ករណី។ តួលេខទាំងនេះ មិនមែនគ្រាន់តែជាសូចនាករសម្រាប់វាស់វែងលទ្ធផលការងារប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាការរំឭកយ៉ាងច្បាស់អំពីបញ្ហាប្រឈមដែលយើងត្រូវបន្តដោះស្រាយ។

ទោះបីជាកម្ពុជាសម្រេចបាននូវវឌ្ឍនភាពគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ក្នុងការពង្រីកសេវាបង្ការ ការធ្វើតេស្ត ការថែទាំ និងការព្យាបាលក៏ដោយ ក៏ការរកឃើញអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ឱ្យបានឆាប់រហ័ស ការធានាឱ្យពួកគេទទួលបានការព្យាបាលទាន់ពេលវេលា និងការកាត់បន្ថយការឆ្លងថ្មី នៅតែជាអាទិភាពដែលមិនអាចមើលរំលងបានឡើយ។ ជាពិសេស ចំនួនអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ដែលមិនទាន់ដឹងពីស្ថានភាពរបស់ខ្លួន បង្ហាញថា យើងត្រូវបន្តពង្រឹងការផ្សព្វផ្សាយ ការអប់រំ និងការផ្តល់សេវាធ្វើតេស្តដែលមានភាពងាយស្រួល សម្ងាត់ និងមិនមានការរើសអើង។

ក្នុងបរិបទនេះ ការឆ្លើយតបនឹងមេរោគអេដស៍ និងជំងឺអេដស៍ មិនគួរពឹងផ្អែកតែលើការផ្តល់សេវាព្យាបាលដោយផ្ទាល់នោះទេ ប៉ុន្តែចាំបាច់ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ និងប្រុងប្រយ័ត្នទាំងអស់គ្នា។ ការបង្ការ និងការប្រុងប្រយ័ត្ន គឺជាគន្លឹះសម្រាប់ធានានូវប្រសិទ្ធភាព និងចីរភាពនៃការទប់ស្កាត់ជំងឺនេះក្នុងរយៈពេលវែង។

វិធីសាស្ត្រនេះ តម្រូវឱ្យយើងពិនិត្យ និងកែលម្អប្រព័ន្ធទាំងមូល ចាប់ពីការដឹកនាំ ការគ្រប់គ្រង ការសម្របសម្រួល ការផ្តល់សេវា ធនធានមនុស្ស ប្រព័ន្ធព័ត៌មានសុខាភិបាល រហូតដល់ការធានាហិរញ្ញប្បទានប្រកបដោយចីរភាព ហើយក៏ត្រូវការការចូលរួមពីប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់គ្នាផងដែរ។

ជាមួយគ្នានេះ ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការរើសអើង និងការមាក់ងាយចំពោះអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ និងក្រុមប្រជាជនប្រឈមខ្ពស់ ត្រូវតែជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃការពង្រឹងប្រព័ន្ធ។ យើងត្រូវធានាថា មនុស្សគ្រប់រូបអាចទទួលបានសេវាសុខាភិបាលដោយស្មើភាព មានសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ មានការគោរពសិទ្ធិ និងរក្សាការសម្ងាត់ផ្ទាល់ខ្លួន។ ការចូលរួមរបស់សហគមន៍ អង្គការសង្គមស៊ីវិល និងអ្នករស់នៅជាមួយមេរោគអេដស៍ គឺមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងក្នុងការកសាងទំនុកចិត្ត និងនាំសេវាឱ្យទៅដល់ប្រជាជនដែលត្រូវការពិតប្រាកដ។

សរុបមក តួលេខក្នុងត្រីមាសទី២ ឆ្នាំ២០២៦ គឺជាសាររំឭកឱ្យយើងបង្កើនការប្តេជ្ញាចិត្ត និងពន្លឿនសកម្មភាពជាក់ស្តែង។ ការឆ្លើយតបនឹងមេរោគអេដស៍ និងជំងឺអេដស៍ មិនមែនជាការទទួលខុសត្រូវរបស់វិស័យសុខាភិបាលតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែជាកិច្ចការរួមរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល ដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ អង្គការសង្គមស៊ីវិល វិស័យឯកជន និងសហគមន៍ទាំងមូល ព្រមទាំងខ្លួនយើងគ្រប់រូបផងដែរ។