គ្មានព្រះសហគមន៍មូលដ្ឋានណាមួយឯកោនោះឡើយ

កាលពីថ្ងៃទី ២៤ ខែកក្កដា នៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការថ្លែងបទបង្ហាញ «ផ្លូវសម្រាប់ការអនុវត្តស៊ីណូដាល» ក្នុងមហាសន្និបាតពេញអង្គលើកទី ១២ នៃ FABC នៅទីក្រុងហ្សាការតា លោកជីអូកូម៉ូ កូស្តា (Giacomo Costa) SJ បានសង្កត់ធ្ងន់ថា លក្ខណៈស៊ីណូដាលមិនមែនលើកកម្ពស់ភាពបឯកោ ឬការស្វែងរកការរស់ដោយឡែក​នោះ​ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាពង្រឹងព្រះសហគមន៍មូលដ្ឋាន មាន​ការរួបរួមគ្នាទៅវិញទៅមក ការសន្ទនា និងបេសកកម្មរួមគ្នា។

ទោះបីជាភូមិភាគនីមួយៗត្រូវសម្របសម្រួលលក្ខណៈស៊ីណូដាលទៅតាមបរិបទមូលដ្ឋានរបស់ខ្លួនយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គ្មានព្រះសហគមន៍មូលដ្ឋានណាមួយអាចរស់បានដោយខ្លួនឯងទាំងស្រុងនោះដែរ។ លក្ខណៈស៊ីណូដាល គឺជាដំណើររួមគ្នានៅលើសកលលោក ដែលព្រះសហគមន៍នានាចូលរួម​ជាមួយ​គ្នាទៅវិញទៅមក ឲ្យមានលក្ខណៈកាន់តែសម្បូរបែប តាមរយៈ «អំណោយទានវិលជុំ»។

លោកឪពុកកូស្តា បានកត់សម្គាល់ថា ភាពចម្រុះដ៏សម្បូរបែបខាងសាសនា និងវប្បធម៌នៅអាស៊ី បានបញ្ជាក់ថា ឯកភាពនៃគ្រីស្តបរិស័ទមិនតម្រូវឱ្យមានទម្រង់ដូចគ្នាបេះបិទដ៏តឹងរ៉ឹងនោះទេ។ ព្រះសហគមន៍មូលដ្ឋាននៅតែរក្សាប្រពៃណីផ្សេងៗគ្នារបស់ខ្លួន ខណៈពេលរួបរួមគ្នាយ៉ាងពេញលេញជាមួយនឹងព្រះសហគមន៍សកល។

ការអនុវត្តលក្ខណៈស៊ីណូដាលគឺផ្អែកលើគ្រប់សមាសភាពទាំងអស់ ដោយមាន​លោកអភិបាល លោកបូជាចារ្យ បព្វជិត-ជិតា និងគ្រីស្តបរិស័ទជាគ្រហស្ថ ដែលធ្វើការជាមួយគ្នាតាមបែបទំនាក់ទំនង ជាជាងធ្វើការដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ពីអំណាច ទៅជាការបម្រើដំណឹងល្អរួមគ្នាវិញ។

ព្រះសហគមន៍ដែលរៀនសូត្រពីការស្តាប់គ្នា នឹងក្លាយជាព្រះសហគមន៍ដែលរៀបចំខ្លួនបានល្អជាងមុនក្នុងការចូលរួមសន្ទនារវាងនិកាយ​នានា​ និងសន្ទនារវាងអន្តរសាសនា​ផងដែរ ដែលនេះជាទិដ្ឋភាពជាក់ស្តែងដ៏សំខាន់សម្រាប់សហគមន៍កាតូលិកនៅទូទាំងទ្វីបអាស៊ី។

នៅក្នុងពិភពលោកមួយដែលកំពុងជួបប្រទះការបែកបាក់ និងការបែងចែក ការគាំទ្រគ្នាទៅវិញទៅមក និងការរួបរួមយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែតរវាងព្រះសហគមន៍មូលដ្ឋាននានា នឹងក្លាយជាសាក្សីដ៏រឹងមាំបំផុតមួយនៃព្រះសហគមន៍កាតូលិកចំពោះដំណឹងល្អ៕