ករណីសិក្សារបស់ព្រះសហគមន៍ហាក់ដូចជាករណីគ្រីស្តបរិស័ទរៀនដើរដូចក្មេងដែលដើរជំហានដំបូង

លោកកាឌីណាល់ ល្វីស អេនតូនីញ៉ូ តាហ្គ្លេ (Luis Antonio Tagle) អនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងប្រកាសដំណឹងល្អ បានមានប្រសាសន៍ថា ការអប់រំជំនឿនៅតាមព្រះវិហារ ឬយុទ្ធសាស្ត្រគ្រូអប់រំជំនឿនានានៅតាមព្រះសហគមន៍ គឺហាក់ដូចជាករណីពិសោធន៍ដ៏សាមញ្ញរបស់កុមារដែលរៀនដើរ។

លោកបានថ្លែងកាលពីថ្ងៃទី ២២ ខែកក្កដា ក្នុងកិច្ចប្រជុំពេញអង្គលើកទី ១២ នៃសហព័ន្ធអន្តរសភាលោកអភិបាលព្រះសហគមន៍កាតូលិកអាស៊ី (FABC) ដោយលើកទឹកចិត្តឱ្យគ្រីស្តបរិស័ទឆ្លុះបញ្ចាំងឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ អំពីការបញ្ចេញមតិដែលតាមពិតទៅគឺមានប្រភពពីកម្មវិធីអប់រំជំនឿ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានលើកទឹកចិត្តឱ្យគ្រីស្តបរិស័ទអនុវត្ត។

លោកកាឌីណាល់បានប្រាប់អ្នកចូលរួមដែលប្រមូលផ្តុំគ្នាក្នុងកិច្ចប្រជុំថា៖ «ន័យដើមនៃកិច្ចប្រជុំមានន័យថាដើរជាមួយគ្នា ប៉ុន្តែតើយើងបានសិក្សាអំពីបាតុភូតនៃការដើរនេះយ៉ាងដូចម្ដេច?»។ លោកបានបន្តថា ចម្លើយនៃសំណួរនេះបានបង្កើតជាការឆ្លុះបញ្ចាំង ដែលលាយបញ្ចូលគ្នានូវទេវវិទ្យាជាមួយនឹងបទពិសោធន៍របស់មនុស្សប្រចាំថ្ងៃ។

ដោយផ្អែកលើការអភិវឌ្ឍរបស់មនុស្សជាតិតាំងពីកុមារមក លោកកាឌីណាល់បានកត់សម្គាល់ថា ការដើរមិនមែនជាស្វ័យប្រវត្តិ ឬមិនចាំបាច់ប្រឹងប្រែងនោះទេ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការដើរត្រូវការជំនាញ តុល្យភាព ការសម្របសម្រួល សមត្ថភាពក្នុងការក្រោកឈរ និងដើរឱ្យមានលំនឹងល្អ»។

បន្ទាប់មក លោកបានជំរុញអ្នកចូលរួមឱ្យអនុវត្តមេរៀនទាំងនោះទៅក្នុងដំណើរនៃកិច្ចប្រជុំនេះ។