ការប្រែក្លាយធនធានធម្មជាតិ ឱ្យក្លាយជាសេដ្ឋកិច្ចបៃតងតាមរយៈការចិញ្ចឹមឃ្មុំ

នៅក្នុងបរិបទដែលពិភពលោកកំពុងងាកមកចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងលើផលិតផលសរីរាង្គ និងការអភិរក្សប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី របរចិញ្ចឹមឃ្មុំបានក្លាយជាវិស័យគំរូមួយដែលបង្ហាញពីការរស់នៅដោយសុខដុមរមនារវាងមនុស្ស និងធម្មជាតិ។ អ្នកចិញ្ចឹមឃ្មុំបានប្រើប្រាស់ចំណេះដឹង និងភាពអត់ធ្មត់ ដើម្បីទាញយកផលប្រយោជន៍ពីសត្វល្អិតដ៏តូចល្អិតទាំងនេះ ឱ្យក្លាយជាប្រភពចំណូលដ៏មហិមា និងជាខ្នងបង្អែកនៃកិច្ចការពារបរិស្ថាន។

ជារៀងរាល់ថ្ងៃ នៅតាមតំបន់ជនបទដែលមានដើមឈើហូបផ្លែ និងព្រៃធម្មជាតិ សត្វឃ្មុំរាប់លានក្បាលបានដើរតួនាទីយ៉ាងសកម្មជាអ្នកបង្កាត់លម្អង។ កាលពីមុន បញ្ហាកង្វះការយល់ដឹងបានធ្វើឱ្យមនុស្សមួយចំនួនប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតហួសកម្រិត ឬការដុតបំផ្លាញព្រៃដែលបង្កឱ្យមានផ្សែងពុល និងប៉ះពាល់ដល់សុខភាពយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ដោយមើលឃើញពីផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានទាំងនេះ និងតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចដែលបង្កប់ក្នុងធម្មជាតិ កសិករគំរូជាច្រើនបានចាប់ផ្តើមបង្កើតជម្រកឃ្មុំដោយផ្ទាល់ ដើម្បីប្រមូលផលទឹកឃ្មុំតាមបែបបច្ចេកទេសដែលមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ហ្វូងឃ្មុំ។

លោកស្រី ហាស់ សាម៉ាស់ អ្នកចិញ្ចឹមឃ្មុំក្នុងខេត្តត្បូងឃ្មុំ បានមានប្រសាសន៍ឱ្យដឹងថា ៖«រាល់ថ្ងៃខ្ញុំប្រកបរបរស្រែចម្ការជាមួយតែបងប្អូនកូនចៅខ្លួនឯងហ្នឹង។ របរចិញ្ចឹមឃ្មុំនេះ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមធ្វើបាន ៣ ឆ្នាំហើយ ហើយជោគជ័យតាំងពីឆ្នាំដំបូង។ កាលដំបូងឡើយ ខ្ញុំចំណាយអស់តិចតួចដែរទេ ដោយទិញតែ ១០ ធុង ប៉ុណ្ណោះ បន្ទាប់មកទៀតយើងចេះតែពង្រីកបង្កើនទៅមុខទៀត រហូតដល់ ១០០ ធុងនាពេលបច្ចុប្បន្ន»។

លោកស្រីបន្តទៀតថា ការចិញ្ចឹមឃ្មុំក្នុងចម្ការដែលមានស្រាប់ តម្រូវឱ្យម្ចាស់ចម្ការចៀសវាងការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី ដែលអាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការរស់រានរបស់ហ្វូងឃ្មុំ។ ចំពោះទិន្នផលទឹកឃ្មុំវិញ គឺអាស្រ័យលើរដូវកាល... ប្រសិនបើផ្កាក្នុងចម្ការចេញច្រើន ទឹកឃ្មុំក៏ទទួលបានច្រើនទៅតាមនោះដែរ។ ចំពោះតម្លៃលក់នៅលើទីផ្សារបច្ចុប្បន្ន គឺអាចរកចំណូលបាន ៨ ម៉ឺនរៀល ក្នុងមួយលីត្រ។

ពាក់ព័ន្ធនឹងប្រវត្តិនៃការចាប់ផ្តើម ភាគច្រើននៃអ្នកចិញ្ចឹមឃ្មុំដែលទទួលបានជោគជ័យ មិនបានឆ្លងកាត់សាលាបច្ចេកទេសខ្ពស់ឡើយ។ ពួកគេបានប្រើវិធីសាស្ត្រលួចសង្កេតមើលរបៀបដែលឃ្មុំរស់នៅតាមធម្មជាតិ រួចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់រហូតទទួលបានលទ្ធផល។ ការរៀនសូត្រពីកំហុស និងការសង្កេតមើលពីមិត្តភក្តិ ឬអ្នកដែលមានជំនាញមុនៗ បានក្លាយជាគ្រឹះដ៏រឹងមាំក្នុងការកសាងអាជីវកម្មខ្នាតតូចនេះឱ្យមានភាពរីកចម្រើន។

ទោះជាយ៉ាងណា ដំណើរការនៃការចិញ្ចឹមឃ្មុំមិនមែនជារឿងសាមញ្ញដូចដែលមនុស្សទូទៅមើលឃើញពីខាងក្រៅនោះទេ។ អ្នកចិញ្ចឹមត្រូវចំណាយពេលដុសខាត់ជំនាញក្នុងការរៀបចំប្រអប់ជម្រកឱ្យមានផាសុកភាព សម្អាតជាតិកខ្វក់ និងការពារពីសត្រូវធម្មជាតិដូចជា ស្រមោច ឬពស់។ ក្រោមស្នាដៃដ៏ប៉ិនប្រសប់ និងការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ សំបុកឃ្មុំធម្មតាត្រូវបានរៀបចំឱ្យក្លាយជា «រោងចក្រទឹកផ្អែម» ដែលផ្តល់នូវទឹកឃ្មុំដ៏មានសោភ័ណភាព និងគុណភាពខ្ពស់បំផុត។

លោកស្រី ហាស់ សាម៉ាស់ បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា ៖«ការចិញ្ចឹមឃ្មុំនេះ ល្អខ្លាំងនៅក្នុងចម្ការទុរេន និងសៅម៉ាវ... ព្រោះយើងមិនប្រើថ្នាំគីមី។ ឃ្មុំវាក៏ជួយជញ្ជក់លម្អងផ្កា ធ្វើឱ្យផ្លែឈើគ្មានដង្កូវ។ ប្រសិនបើផ្កាកំពុងតែរីកខ្លាំង ក្នុងរយៈពេលពី ១០ ថ្ងៃ ទៅ ១៥ ថ្ងៃ យើងអាចប្រមូលផលទឹកឃ្មុំបានម្តង ដែលក្នុងនោះទទួលបានចំនួន ១២ កាន (ក្នុង ១ កាន មានចំណុះ ៣០ លីត្រ)»។

ផលិតផលទឹកឃ្មុំដែលទទួលបានពីការចិញ្ចឹមតាមបែបធម្មជាតិ កំពុងទទួលបានការពេញនិយមយ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់អតិថិជន ដោយសារតែភាពសុទ្ធ និងសមត្ថភាពរក្សាទុកបានយូរអង្វែង ខុសពីទឹកឃ្មុំដែលមានលាយសារធាតុផ្អែម។ ទឹកឃ្មុំសុទ្ធអាចធន់នឹងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាព និងរក្សាគុណប្រយោជន៍សម្រាប់សុខភាពបានរាប់ឆ្នាំដោយមិនខូចគុណភាពឡើយ។

ម្យ៉ាងវិញទៀត ដោយសារវត្ថុធាតុដើមសំខាន់គឺលម្អងផ្កាពីធម្មជាតិ តម្លៃលក់នៅលើទីផ្សារមានភាពសមរម្យ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាពលរដ្ឋទូទៅមានលទ្ធភាពទិញយកទៅប្រើប្រាស់បាន។ បន្ថែមលើនេះ អ្នកផលិតក៏បានសម្រិតសម្រាំងលើការវេចខ្ចប់យ៉ាងមានសោភ័ណភាព ដែលធ្វើឱ្យផលិតផលទាំងនោះមើលទៅដូចជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដ៏មានតម្លៃ ច្រើនជាងគ្រាន់តែជាអាហារធម្មតា។

បច្ចុប្បន្ន ទីផ្សារនៃទឹកឃ្មុំធម្មជាតិបានរីកសាយភាយយ៉ាងលឿន ចាប់ពីការប្រើប្រាស់តាមផ្ទះ រហូតដល់តាមហាងកាហ្វេ និងរមណីយដ្ឋាននានា។ ម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនេះយល់ឃើញថា ការប្រើប្រាស់ផលិតផលធម្មជាតិ មិនត្រឹមតែជួយលើកកម្ពស់សុខភាពប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយលើកកម្ពស់រូបភាពអាជីវកម្មបៃតង ដែលអាចទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរឱ្យកាន់តែចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងឡើង។

គោលបំណងធំបំផុតរបស់អ្នកចិញ្ចឹមឃ្មុំ គឺចង់ឃើញការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថរបស់មនុស្សជាតិចំពោះការថែរក្សាព្រៃឈើ និងសង្ឃឹមថាអាជីវកម្មខ្នាតតូចនេះនឹងក្លាយជាផ្នែកមួយនៃការជំរុញសេដ្ឋកិច្ចវិលជុំនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ភាពជោគជ័យនៅក្នុងរបរនេះ គឺជាសក្ខីភាពមួយដែលបង្ហាញឱ្យឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ធនធានធម្មជាតិដែលយើងធ្លាប់មើលរំលង អាចក្លាយជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃសម្រាប់មនុស្សជាតិ ឱ្យតែយើងមានគំនិតច្នៃប្រឌិត និងមានការតាំងចិត្តពិតប្រាកដក្នុងការបង្កើតអ្វីដែលថ្មី និងផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់សង្គមជាតិទាំងមូល៕